Corona ve Aşk: Anneee, Beyaz Tulumlu Adamlar Beni Ambulansa Bindiriyor
Corana ve Aşk', içinden geçtiğimiz zorlu günleri bir aşk hikayesinin etrafında anlatan ve her bölümünü bir solukta okuyacağınız bir öykü... Her bölümün 'Arkası Yarın'... İlk altı bölümü bir arada
CORONA VE AŞK (1, 2, 3, 4, 5 ve 6’ıncı bölüm bir arada)
Yazan: Bilal Özcan
“Çok özledim, buluşalım” diye mesaj yazdı delikanlı,
Bunalmıştı, görmek istiyordu kız arkadaşını…
Sevgilisi cevapladı, “Ben de özledim ama olmaz,
evden çıkmam mümkün değil, annem bırakmaz”
Babasıyla annesi ayrıydı Nurgül’ün,
Erkek kardeşi ve annesiyle yaşıyordu.
Beden eğitimi öğretmeni olacaktı,
Yüksek okula gidiyordu,
Ama Corona Virüsü çıkalı okulu da tatil olmuştu,
Annesi Aysel hanım belediyede memurdu ve işe gitmeye devam ediyordu…
7’ye giden kardeşi Akın’la 10 gündür evdeydi…
Her gün evi baştan aşağı silip süpürüyor, kapı kollarını, musluk başlarını sirkeli suyla ovalıyordu.
Çamaşır suyu kokusu bayılacak gibi yapıyordu Nurgül’ü,
Annesi sabah çıkarken söylendi:
“Kızım sirkeyi temizliğe harcama, sebzeyi, meyveyi durulayacağım akşama…”
Kadir’le Nurgül 6 aydır tanışıyordu,
Genç adam bir otomobil firmasında satış görevlisiydi,
İngilizce filolojiyi geçen yıl bitirmiş, zar zor bu işi bulmuştu,
“Herkes işe gelecek” diyordu müdürü…
……
Araba satışı filan olduğu yoktu, hatta bayilerine müşteri de uğramıyordu,
Ama her gün işyerlerine gidip, potansiyel müşterilere mail yazıyor, telefonla arıyor, indirim kampanyası anlatıyordu.
İş yerinde, maske ve eldiven takmaları da istenmiyordu.
Doğrusu Kadir, virüsün bulaşmasından çok korkuyordu…
Herkes, herkesten mümkün olduğunca uzak duruyordu,
Ancak çaycı Muhsin tuhaftı,
Her defasında, bardağı bırakıp gideceğine, dikilip duruyor, maç muhabbeti açıyordu,
Aklını futbolla bozmuştu,
Oysa hayat durmuş, ne futbol maçı kalmıştı, ne de antreman…
Bugün de Muhsin komplo teorisi üretmişti:
Çay bardağını Kadir’in masasına bıraktı ve eğilip kısık sesle heyecanlı heyecanlı anlattı:
“Söylemedi deme abi zaten ortaya çıkacak; Fatih Terim, takımı her sene şampiyon yaptığı için birileri ona virüsü bilerek bulaştırdı. Yaz bunu abi bir kenara, yakında duyarsın!”
Arkası Yarın
........
CORONA VE AŞK - 2’İNCİ BÖLÜM
Nurgül çok sıkılmıştı,
Kapalı kalmak sinirlerini bozmaya başlamıştı,
İşte, bu sabah da Kadir’den mesaj geldi:
Şöyle yazmıştı:
“Ne olur, öğlen tatilinde 15 dakika göreyim seni,
Ne olur sevgilim bir kere sarayım seni!”
Genç kız, mesajı okuyunca vücudunun titrediğini hissetti.
O an karar verdi,
Görecekti Kadir’i…
Kardeşi, bütün gün odasında arkadaşlarıyla online oyun oynuyordu,
Odasının kapısını hep kapalıydı,
15 dakika evden çıktığını fark etmezdi bile…
Annesi de nereden bilecekti ki, sokağa çıktığını…
Kadir’e cevap yazdı:
“Saat yarımda, sokağın sonunda bekle beni…”
……
Mutfağa gidip, annesinin tembih ettiği kıymalı patates yemeğini hazırladı,
Pirinç pilavını öğleden sonraya bıraktı,
Bir de çorba yaptı…
Yemekler pişince rahatladı,
Kadir’le buluşup döndükten sonra kardeşiyle oturacaktı sofraya…
……
Randevu saati yaklaşınca uzandığı kanepeden kalktı,
Çok hafif bir makyaj yaptı,
Blue jean’inin üstüne en güzel bluzunu giydi,
Kadir’in doğum gününde hediye ettiği parfümden boynuna sadece bir fıs sıktı.
Maskesi yoktu, şal sardı ağzına burnuna,
Spor ayakkabılarını giydi usulca,
Annesinin belediyeden getirdiği lateks eldivenlerden bir çiftini geçirdi parmaklarına,
Usulca açtı evin kapısını,
Trabzanı hiç tutmadan indi merdivenlerden,
Sokakta kimse yoktu,
Yaklaşık 300 metreyi hızla yürüdü.
Soluk soluğa kaldı…
İş yerinin aracıyla gelmişti Kadir,
İşte o flaşörleri yanıp sönen beyaz arabanın içindeydi,
Hemen yan kapıya yöneldi,
Oturdu koltuğa,
Kadir’in parfümünün kokusu çarptı burnuna,
Bir saniyede huzur kapladı içini,
Sevdiği adamın boynuna sarıldı,
Kadir de sıkı sıkı sardı Nurgül’ü…
Hiç konuşmadan öylece yapışık durdular bir süre…
Ne maskesi vardı genç adamın,
Ne de elinde eldiveni,
İş yerinde kullanamadığı için çantasında kalmışlardı,
Alelacele çıkarken de çantayı almamıştı yanına.
Nurgül, şalını yüzünden kaldırdı tamamen.
Kadir, bir daha sarıldı sevdiğine,
“Canııımmm”dedi,
Yanaklarından öptü birkaç kere üst üste…
Genç kız öyle heyecanlandı ki, içinde kelebekler uçuşuyor gibi bir hisle ürperdi.
Sol kolunu belinden yukarı, boynuna çıkartıp doladı:
“Asıl sen benim canımsın”
Ve…
Karşılık verirken öpüşlere dudakları birleşti…
Arkası Yarın
.........
CORONA VE AŞK -3’ÜNCÜ BÖLÜM
Hemen ayrıldılar!
“Bunu yapmamalıyız”dedi Nurgül,
“Birbirimizden uzak durmamız lazım”
Yanağını okşadı hafifçe Kadir’in:
“Hadi gidelim buradan, dolaşalım biraz”
…
Kah turladılar caddelerde, kah bir cebe park edip, tekrar tekrar sarıldılar birbirlerine,
Hiç ama hiç öpüşmeyerek!..
İkisi de çok istediği halde öpüşmediler…
Kadir bir kere denedi aslında dudağına uzanmayı Nurgül’ün,
“Olmaz” dedi genç kız kesin bir tavırla,
“Yapamayız!”
Başını salladı Kadir, elini avuçlarının içine aldı sevdiği kızın…
Öpüşmek ikisi içinde çok riskli ve tehlikeliydi.
Konuştular…
Hayallerinden, gelecekten konuştular çokça…
Kadir’in ailesinin durumu iyiydi,
Babası inşaat malzemeleri satıyordu…
Annesi özel bir okulun müdürüydü.
Bir evin bir evladıydı,
Üzerine titriyorlardı…
……
Koyu kumral, temiz yüzlü, kahverengi gözlü, uzun kirpikli, uzun boylu bir gençti…
Kızlar peşindeydi hep,
Ama onun gözü Nurgül’den başkasını görmüyordu.
Çocukluğunda mandolin çalmış, ders almıştı,
Şimdi de gitar çalıyordu,
Müziğe özel yeteneği vardı ancak konservatuara gitmek istememişti…
Bazı akşamlar evde, anne ve babasına gitar çalar söylerdi…
Nurgül için de bir şarkı yapmıştı daha yeni,
Gitarıyla yanında çalıp söylemeyi, ona sürpriz yapmayı çok istiyordu aslında…
Ama bu Corona Virüs, her planı bozduğu gibi bunu da bozdu işte…
Reklam …
Ailesi, askerliği bedelli yaptıracaktı tek evlatlarına,
“Haziran’da askere gideceğim”dedi, Kadir…
“Aaaaa…” dedi genç kız,
Delikanlı ekledi,
“Ama 21 gün… Söylemiştim ya bedelli yapacağım”
Nurgül iç çekti…
“Çok özlerim ben seni, askerde cep telefonu yasak değil mi?”
“Yasak, ama 21 gün hemen geçer, gelirim”
Genç kız atıldı boynuna sevdiğinin…
Öylece durdular hiç kıpırdamadan bir süre…
O sırada Nurgül’ün telefonuna bir mesaj geldi,
Okudu…
Keyfi kaçtı,
Farketti Kadir…
“Ne oldu canım?”dedi…
“Hiç yok bir şey hadi gidelim artık”dedi geç kız…
Zaman nasıl da geçmişti
15 dakika, 30 dakikaya uzadı…
Ne zor gelmişti ikisine de ayrılmak.
Arkası Yarın
CORONA VE AŞK – 4’ÜNCÜ BÖLÜM
Nurgül kapıyı usulca açıp girdi eve,
Kardeşi odasındaydı hala…
Hemen duş almak istedi.
Kadir’i görmek çok iyi gelmişti ruhuna,
Ancak o mesaj canını sıkmıştı…
Duştan çıktı,
Kurulandıktan sonra yemekleri ısıttı, sofrayı kurdu,
Kardeşine seslendi…
Yemeğe oturdular,
Akın, “Abla en sevdiğim çorbayı yapmışsın”dedi tebessüm ederek…
Ablasının evden çıktığını fark etmemişti…
Mercimek çorbasını Nurgül de severdi…
Bu sefer tuzu biraz fazla mı olmuştu ne?
Olsun varsın, tabaklar hemen boşaldı işte…
Ama kıymalı patatesi aynı annesi gibi yapmıştı…
Tadı nefisti…
Yemekten sonra cep telefonuna gelen o mesajı açtı,
Bir daha okudu,
Kadir’in yanında böyle bir mesajın gelmesine inanamıyordu…
Ya üsteleseydi kadir, “Oku aşkım mesajı”diye?
Şöyle yazıyordu mesajda:
“Ben Nuri, hazırlıklarım tamam, şu virüslü günler geçsin, babamla seni istemeye geliyoruz”
……
Üst sokaktaki kasabın oğlu Nuri’ydi yollayan…
Daha önce, onun iki farklı telefon numarasını engellemişti Nurgül,
Yeni bir hattan yazıyordu bu mesajı da…
Kaç kez okuldan gelirken yolunu kesmişti kızın,
9 aydır peşindeydi,
Arkadaşlık teklifini kabul etmemiş, her seferinde peşini bırakmasını söylemişti…
Hatta bir gün dayanamayıp annesine anlattı.
Aysel hanım çok kızdı.
Hemen mantosunu giyip evden fırladı…
Doğru arka sokağa Kasap Cevdet’e gitti,
Oğluna göz kulak olmasını, eğer bir daha kızını rahatsız edecek olursa polise gideceğini söyledi…
Aysel hanım hışımla dükkana girince Kasap Cevdet az kalsın elini kıyma makinesine kaptıracaktı,
“Yahu dur, soluklan bir yol, ne olmuş ki” diyecek oldu…
“Soluklanacak bir şey yok, oğlun kızımın peşini bıraksın” dedi.
…..
Aysel hanımla Kasap Cevdet aslında çocukluk arkadaşıydı…
Onların ki uzun hikaye…
…….
Nurgül, dert ortağı Semra’yı aradı…
Semra’nın annesi de tıpkı Aysel hanım gibi kocasından ayrılmıştı.
Ağabeyi ve annesiyle yaşıyordu.
Deli doluydu ama iyi yürekliydi,
Nurgül, kumral saçlı, beyaz tenli 1.65 boyunda ela gözlü ve konuşmayı çok sevmeyen bir kızdı…
Semra ise sarışın, yaz kış esmer tenli, biraz daha uzun boylu ve çok konuşkan, hep anlatan, hiç susmayan biriydi.
Özel bir hastanenin hasta kabul servisinde çalışıyordu.
Ağabeyi Sami ise yeni doktor çıkmıştı,
Sami, Nurgül’e platonik aşıktı,
Ama Nurgül onu ağabeyi olarak görüyordu.
Nurgül, telefonu açan Semra’ya “Müsait misin kankam?” diye sordu…
Semra, “Aaa kız sen hayatta mısın? Herkese ‘yoğunum’, sana ‘müsaitim’ biliyorsun…”
Nurgül hemen söze girdi:
“Kadir’le buluştuk, dayanamadık öpüştük”
Karşı tarafta Semra’nın çığlığı duyuldu:
“Yaşa be, hayda bre ohhh yandan! Dünyaya bir daha mı geleceksiniz, çok iyi olmuş”
“Ama…” dedi Nurgül, “Tehlikeli değil mi, herkes virüsten çekinirken…”
Semra “Ne tehlikesi be civanım, insan sevdiğini öpmeli”
Nurgül “Ya Corona Virüs ne olacak?”
“Evet de kızım sen zaten karantinadasın, Kadir de kendini korur. Ya kızım bunu kafana takmaaa.”
“Yok bunu takmıyorum, çok kısa sürdü ama çok güzeldi zaten. Benim düşündüğüm başka şey, sen müsait misin?
“Sigara molasındayım, anlat meraklandırma beni”
“Biz Kadir’le konuşurken, o Nuri denen adam telefonuma mesaj yolladı, yazdıklarına şok oldum. Virüs bitince babasıyla beni istemeye geleceklermiş.”
“Çüşşşş”
“Yüzüm değişti, Kadir gördü keyfimin kaçtığını. Allah’tan hiç üstelemedi. Ya, okumamı isteseydi mahvolurdum.“
……..
Kadir akşam yemeğinden sonra odasına çekildi ve gitarını eline aldı,
Çok sevdiği ayaklıklı koltuğuna oturdu,
Nurgül için yaptığı besteyi çalıp söylemeye başladı.
Bana aşkı sordular,
Bilmiyorlar bildiğimi.
Aşkı boşuna arıyorlar,
Bilmiyorlar sevdiğimi.
Aşkı göremezler,
Aşkı bilemezler
Aşk sensin
Haykıracağım,
Aşk sensin
Çıldıracağım…
Arkası Yarın
……
CORONA VE AŞK – 5’İNCİ BÖLÜM
Aysel hanımile kızında gözü olan ve “seni istemeye geleceğiz” diye mesaj çeken Nuri’nin babası Kasap Cevdetbirlikte büyüdü,
Yaklaşık 50 yıldır tanışıyorlardı…
Eski tek katlı evleri yıkılıp apartmanlar yapıldıktan sonra da aynı mahallede yaşamaya devam ettiler.
Ah o çocukluk günleri…
Evlerin bahçesinde incir, dut, erik ağaçlarının olduğu çocukluk günleri çok başkaydı…
Akşama kadar hiç eve girmezlerdi ki…
Kızlar genelde seksek oynar, ip atlardı,
Mahallenin erkek çocukları ise çok yaramazdı,
Öyle böyle değil!
Cevdet beyin babası, her ay iki-üç komşunun kırılan cam parasını öderdi,
Mübalağa değil ha; gerçek…
“İllallah”demişti adam.
Cevdet’in aklı fikri meşin toptaydı,
Annesinin karne hediyesi aldığı topla sabahtan akşama kadar oynardı,
Oynayacak arkadaş bulamazsa, tek başına oynar, evlerin duvarlarına şut çekerdi…
Duvara atacağım derken, bazen de camı çerçeveyi tuttururdu!
Sonra da yandı gülüm keten helva!
…….
Mahallenin camcısı ‘Macun Nizamettin’in en çok sevdiği çocuk Cevdet’ti…
Ona ‘Macun’ lakabını koyan da Cevdet’in babası Recep amcaydı.…
Komik bir hikaye anlatırım.
…..
Akşam saatlerinde mahalle biraz daha renkli olurdu…
Kapı önlerine küçük masalar çıkarılır, kadınlar arasında çaylı, bisküvili, poğaçalı sohbetler yaşanırdı…
O sohbetlerde karşılıklı ikramlar hiç bitmezdi…
Aysel’in annesi ile Cevdet’in annesi arkadaştı,
Aysel, Şükriye teyzenin yaptığı kıymalı böreğe bayılırdı…
Kıymanın içine koyduğu kuş üzümü ve fıstık nasıl da güzel tat veriyordu…
Off off…
…..
Şükriye hanım, tepsiye hazırladığı böreği öğlen saatlerinde mahallenin fırınına götürür bırakırdı,
Pişen böreği akşama doğru Aysel ile Cevdet birlikte gidip alırdı fırından,
O saatte tepsi kuyruğu olurdu fırının önünde,
Hemen her evin çocuğu, annelerinin fırına verdiği tepsiyi almaya giderdi,
Bazı tepsilerde patlıcan yemeği, bazılarında poğaça, bazılarında da kek olurdu.
Ellerinde, fırıncının tepsiyi alırken verdiği fiş, sıranın kendilerine gelmesini beklerler,
Sıra gelince fiş ve para verilir tepsi fırıncıdan alınırdı.
…..
Aysel ile Cevdet, bezlerle sıcak tepsinin kenarından sıkı sıkı tutar, birlikte taşırlardı eve kadar,
Yolun tam yarısında, çeşmenin yanındaki duvarın üzerinde mola verilirdi.
5-6 dakikalık yol da olsa, çok sıcak börek tepsisini taşımak iki küçük çocuk için kolay değildi.
Eve ulaştıklarında dünyalar onların olurdu,
Şükriye hanımın hazırlayıp soğuttuğu karanfilli vişne suyunun yanında, sıcacık çıtır çıtır böreğin tadına doyum olmazdı.
Şükriye hanım “Seni oğluma alacağım” dediği hamarat Aysel’i çok severdi…
Aysel’in her zaman için, ikinci bir dilim börek hakkı da vardı…
Ah o çocukluk günleri…
Güneşin alçalmaya başladığı akşamüstü, kızlar ve erkeklerin rakip olduğu ‘Yakan Top’oyununun başlama zamanıydı…
Kızlar bir takımdı, erkekler diğer takım,
Börek, vişne suyu, çay, poğaça, kek faslından sonra mahallenin çocukları dörder kişi ayrılırdı…
Cevdet hep Aysel’i vurmak isterdi,
Vururdu da…
Çığlık çığlığa kaçışan Aysel, vurulunca kızardı Cevdet’e,
“Senin benden başka hedefin yok mu?” diye bağırmıştı bir keresinde…
Cevdet “yok”demişti,
“Ben hep seni yakacağım”
Yaktı da…
Hem de ne yakma!
Dedim ya, Aysel ile Kasap Cevdet’inki uzun hikaye…
……
Nurgül, whatsapp’ına Kadir’den gelen videoyu izleyince, mutfaktaki annesine koştu,
Anne bak Kadir bana şarkı yapmış,
Bak anne…
Aysel hanım kızıyla birlikte videoyu izledi,
Ne güzel çalıp da söylüyordu Kadir:
Bana aşkı sordular,
Bilmiyorlar bildiğimi.
Aşkı boşuna arıyorlar,
Bilmiyorlar sevdiğimi.
Aşkı göremezler,
Aşkı bilemezler
Aşk sensin
Haykıracağım,
Aşk sensin
Çıldıracağım…
Arkası Yarın
…….
CORONA VE AŞK- 6’INCI BÖLÜM
Corona ve Aşk: Anneee Beyaz Tulumlu Adamlar Beni Ambulansa Bindiriyor
Nurgül, bağırıyordu,
“Anneeee anneee yetiş anneeee”
Hayıııırrrrr….
Anneeeee….
Ölmeyeceğim…”
Aysel hanım tuvalete kalkmıştı,
Kızının sesini duydu, odaya girip hemen sarstı:
“Nurgül kızım uyan kabus görüyorsun. Ne oldu kızım kalk…”
Nurgül ter içinde doğruldu yataktan, endişeyle sağa sola bakındı, annesine sarıldı…
“Ne gördün ki kızım sesin banyoya geldi!”
“Çok korkunçtu anne, hani Corona Virüslüler’i taşıdıkları ambulanslar var ya, onlardan biri bizim apartmanın önüne geliyor, beyaz giysili maskeli adamlar beni sedyeyle o ambulansa bindiriyor. Sen de pencerede ağlıyor ‘Kızım’diye bağırıyordun, çok korktum anne”
…….
Nurgül ağlamaya başladı:
“Ben ölmek istemiyorum anne”
Annesi, “Aaa delirdin sen, deli deli konuşup beni de çıldırtma gece gece. Rüya be kızım”dedi.
Saçlarını okşadı,
“Dur terlemişsin hemen üstünü değiştirelim”
Kızının pijamasını çıkarırken de söylendi:
“Tabii sosyal medyada her gün o videoları izlersen böyle olur, seyretme öyle şeyleri. Bana da geliyor Corona videosu hiçbirini açmıyorum. Vaktine, gözlerine yazık, bakma öyle şeylere.”
Nurgül iç çekerek teşekkür etti annesine,
Aysel hanım,
“Şimdi sana bir bardak su getireyim, iç ve uyu”dedi…
……
Annesi odadan çıkınca Nurgül hemen doğruldu,
Cep telefonun fenerini açıp, çekmecedeki küçük bir kitabı aldı,
‘Rüya Tabirleri Kitabı’ydı…
Sayfaları hızla çevirdi,
‘Rüyada ambulans görmek ne anlama geliyor?..’
Aradığını çabucak buldu.
Şöyle yazıyordu:
‘Rüyada Ambulans Görmek Önemli Durumların İşaretçisi Sayılır, Çok Dikkatli Olun!
Rüyada ambulans görmenin sırlı tabirler içerdiği aktarılır ve İslam alimleri, bu rüyayı gören insanların sırlı olaylarla karşılaşıp esrarengiz gelişmelere maruz kalacağının altını çizerler. Aman çok dikkatli olun.’
……
Adeta buz kesti…
Sokak lambasının ışığı aralık perdeden içeriye sızıyordu,
Odanın içinde bir kaç adım attı,
“Allah’ım sana sığınıyorum”dedi,
Ellerini kaldırdı, dua okudu…
Birden aklına geldi, ışığı yakıp annesinin odasına gitti,
Aysel hanım uykuya dalmak üzereydi,
“Anne seccaden, tespihin nerede? Namaz kılmak istiyorum da.”
Aysel hanım her zaman kılmasa da son yıllarda namaza önem veriyordu,
“Bir dakika kızım”dedi,
Kalktı, dolabı açtı, bir bölmeden seccade, başörtüsü ve tespihi aldı,
“Dur bakim”dedi,
Bir çekmeceyi çekti ve sarı renk kapaklı ‘Namaz Hocası’ kitabını da çıkarıp uzattı,
“Buna da göz atabilirsin”
Nurgül hepsini alıp çıktı odadan.
…….
Annesi yorganı üstüne çekerken tebessüm ediyordu.
Kızına ve oğluna belli başlı duaları öğretmişti,
Onlar, içlerinde Allah ve insan sevgisi olan inançlı çocuklardı.
Namaz kılmaları konusunda ise hiç zorlayıcı olmamıştı…
Kendisi ne zaman namaza dursa, hem Aysel’in hem de Akın’ın ilgiyle izlediklerini biliyordu…
Kadir, her gün Nurgül’e sevgisini anlatan mesajlar göndermeyi sürdürüyordu.
Bir gün önce de yollamıştı.
Onun için bestelediği şarkının altına şöyle yazmıştı:
“Bu şarkı sana aşkım,
Sana az bile canım.
Aslında, o güzel gözlerinin içine bakarak söylemeyi çok istiyordum,
Hayalim öyleydi…
Bu Corona bozdu her şeyi…
Umarım beğenmişsindir.
Buluşmamızın her saniyesi kalbime kazındı.
Yine en kısa zamanda o güzel dudaklarını, yanaklarını öpmek, öpemeyeceksem de dokunmak isterim. Seni her şeyden çok seviyorum.”
……
Nurgül videoyu izletip şarkıyı dinletti ama tabii ki bu mesajı göstermedi annesine…
Sevgilisine cevap yazdı:
“Çok beğendim aşkım. Bu ne güzel bir sürpriz böyle.
Annemle izlerken sevinçten yerimde duramadım…
Ayyy…
Harika olmuş yaaaa…
Boş ver aşkım sıkılma, geçer bugünler ve tabii ki söylersin aşkım.
Buluşmamız çok şahaneydi değil mi?
Her saniyesi benim de gözümün önünden gitmiyor. Ama işte dikkatli olmamız lazım aşkım.
Buluşmak riskli,
Annem duysa beni keser.
Valla keser…
İşten eve gidince beni arıyorsun ya, dünyalar benim oluyor.
Ne istiyorum biliyor musun?
Eve gittiğinde her gece görüntülü arasan, telefonun öyle açık dursa, uyuyana kadar hep seni seyretsem odanda…
Kadiiiirrr yapar mısınn?
Ayyy…
Yok yok vazgeçtim.
Pardon aşkım, bazen ne dediğimi bilmiyorum.
Seni kainat kadar çok seviyorum.”
Arkası Yarın
Bilal Özcan
